S I, como se diz en filosofía, «pensar ye siempre pensar contra alguien», en política paez que se podía asegurar tamién que «gobernar ye siempre gobernar contra alguién». Ye por eso que dende la nuestra organización política, el Bloque por Asturies, queremos facer un balance del añu que lleva nel Gobiernu José Luis Rodríguez Zapatero, y la vez una valoración del añu que lleva na oposición Mariano Rajoy, porque les dos acciones compleméntense y espliquen la realidá sociopolítica, que nel nuestru casu ye la realidá sociopolítica asturiana.

El contestu sociopolíticu asturianu ta afectáu por una crisis económica grave a nivel mundial, o más concretamente global, lo que nel nuestru país se materializa a traviés d'una serie de particularidaes específiques. El modelu económicu asturianu ta caracterizáu por milenta crisis y reconversiones estructurales, y apuntaláu por importantes subenciones estatales y europees, y danos unos resultaos que son pa preocupar y ente los que se pue destacar qu'haiga 75.000 persones (a día d'hoi) nel paru. Acábase cola industria, que ye lo que ta pasando en Naval Xixón o mesmamente la parada previsible que va haber nún de los fornos d'Arcelor. A esto hai que sumái la crisis identitaria que carez la banca, que nun ye a convertir en créditu financieru pa les empreses el dineru publicu que recibe o tamién l'usu alegre y irresponsable de los ERE dalgunes empreses col únicu fin de nun tener menos ganancia.

Zapatero y Rajoy nun son iguales, pero piensen lo mesmo en dalgunes coses bien importantes. Ún de los casos ye'l modelu económicu neolliberal, que demostró bien claro que ye inviable económica y socialmente en viendo cómo argayaba la muria de Wall Street, y de pasu los dirixentes políticos van camudando de discursu nesta materia. Si lo mesmo Rajoy que Zapatero compartíen y aplicaben criterios económicos como'l déficit cero, la privatización de servicios públicos, la mengua del Estáu o la supremacía de la llibertá de mercáu, agora con esta coxuntura nueva'l discursu pide cambios gordos, o 'conversiones relixoses' espectaculares, con unos postulaos económicos más humanizaos y con un conteníu social fuerte. Nel casu de Zapatero esta reconversión pue pasar más inalvertida, al liderala un partíu políticu, el PSOE, que si bien el so horizonte referencial idiolóxicu se pue considerar d'izquierdes, la so perspectiva económica ye fielmente neolliberal, lo que-y permite facer esa transición económica d'una manera menos aparatosa y más disimulada. Nel casu de Rajoy, el so discursu nun se sostién, como bien demuestren los fechos, dándo-y por ello ciertu tonu caóticu, yá que dicha «conversión relixoso-económica» nun pue evitar que se dean situaciones chocantes y paradóxiques (lleer l'últimu discursu del señor Rato).

La contestualización asturiana del periplu políticu d'estos dos líderes estatales nesti añu de lexislatura da'l siguiente resultáu. Nel casu de Zapatero, el nun cumplir col compromisu, hasta'l día d'hoi, d'acabar col portalgu del Güerna, una cosa cola que llevamos insistiendo dende'l Bloque, y al qu'hai que sumar que nun rescate namás el portalgu, sinon tola autopista, viendo la xestión privada que ta faciendo d'ella (rescampla la falta de medios pal so mantenimientu). Les promeses si se fain son pa cumpliles. De lo contrario, qu'a naide-y choque que la credibilidá presidencial tea nunos niveles bien probes ente los asturianos y, sobre too, que naide crea que col tiempu la xente escaez esti tema, yá que ye inevitable remembrar dicha promesa, cada vez que se pasa peles cabines de cobru, agora yá instalaes en Llión. Otru aspectu importante pendiente de resolver ye'l modelu nuevu de financiación autonómica que va tener Asturies. Tol mundu sabe que la incertidume sobre esta cuestión ye total, lo que nun quita que tola sociedá asturiana pida un modelu autonómicu que nos asegure financiación abondo pa tener una estabilidá financiera que garantice los derechos ciudadanos y al empar permita desenvolvese y medrar económica y socialmente al nuestru pueblu. Cualquier fórmula que nun s'afite neses premises va ser inaceptable y va refugase ensin contemplación nenguna.

No que ye la oposición de Rajoy, y que tien como correa de tresmisión nel nuestru país a Ovidio Sánchez, dende'l Bloque por Asturies nun tenemos otro que censurala, al constatar la insolidaridá que ta demostrando colos sectores más castigaos pola crisis, por cuenta de la incapacidá d'esti partíu a la hora de consensuar una seríe de midíes básiques colos otros grupos parlamentarios, apostando mayormente pola oposición negativa, ensin nengún tipu de propuestes, pensando más nun cálculu electoral nel día mañana, y nel que la idea principal ye'l «cuanto pior, meyor».